Küçük şeyler Bazen Büyük şeylerin Habercisi

Kariyer de yaparım çocukta diye bir reklam vardı bir zamanlar kadın pedi reklamıydı, kadınların televizyon reklamında özgürlüklerinin gıdıklandığı Jill çorapları reklamından sonra oldu bu, kızlar babalarına regl oldum, bana marketten Orkid al baba, dediler reklamlarda. Ellerinde pedler bir Molpet ister misiniz diye erkeklerin karşısına çıkıp ezber bozdular.

Babam, anneme neşeli kızların sokaklarda gülüşerek dolandığı reklamları görünce, bundan janberd’ ede alalım, demişti keyifle gülerek, annem ona sert sert bakmıştı. Babam evde bir tek torunun bezlerini gördüğü için kafası basmamıştı reklamlara, annem neye sinirlenmişti bilemedim.

Bunlar ciddi devrimler bizim toplumumuz için, ev ekonomisi dersinde bez dikmeyi, alengirli zımbırtılar kullanmayı öğrenmiştik, o yüzden regl olma hali kabustu eskiden.  Öyle kimse karşına geçip ah benim güzel kızım demedi abartmasa da olurdu ya neyse işte.

Evin yakınında bir kadın bakkal vardı ben ondan alıyordum bir Orkid vardı o zaman,  o kadında da kanser olursun en iyisi pamuk kullan demişti. E çocuğum tamam ya demiştim zaten bu kadının açık olduğu zamanı kolla, ezik mezik milletten para dilen -şey ben hasta olmuşum da falan-  en iyisi pamuk. Bu sefer ailenin sofu takımı ay sen delisin öbür dünyada o pamuklar var ya canlanır gelir seni bulur vallahi demesinler mi.

Ben de bir şey ettirin gidin lan demiyerek her bilgiyi önce kabusum yapmış sonra kendi yöntemlerimi geliştirmiştim.

Gizemli üstü kapalı konuşmalardı bunlar, mahremdi ya da sakıncalı şeylerdi.

İnsanlar hayal güçlerini, korkularını daha hızlı çalıştırırlardı.

Kadınlar, kocalarını nasıl başka kadınlarla bastıklarını anlatırdı mesela, kuması olanlar, evin parasını dışarıda yiyen erkeklere annesi gibi davranan hiç mevzuyu çaktırmadan çocuklarının üzerinde anaç tavuk gibi şişinmiş oturan kadınlar vardı. O salak kocanın ailesi de tosur tosur gelinleri muamelesi yapardı bu anaç tavuğa, gereksiz gurur yapan kadına.

Hiçbir şey sebepsiz değildi elbet.

Gün o gündü.

Bugün Femenler orta yerde memelerini açıp üzerinde bayrak dalgalandırıp meydan okuyorlar cümle aleme. Tunuslu Aktivist Amina Tyler bedenine sikeyimsizinahlakınızı yazmıştı elinde sigarası poz vermişti sanal medyada. Dünyanın o cephesinde kadınlar gözlerini kafesin arkasında gizlerken onun aklındakilere bendini siper etmesi 19 yaş için bile olsa cesur bir hareket. Orta çağda ki gibi derhal akıl hastanesine kapatılmak istense bile.

Sosyal paylaşım hesabımda kızın haberini paylaştığımda kadınlar bana e yuh artık çıplak kadınları paylaşma bari dediler. Beni gözlerinin önünden kaldıranlar oldu şimdi aynı kibirle ben de konudan bahsetmeye bile eriniyorum ama erinmemek lazım. Her şey konuşulmalı. Mevzunun basitliği gerçekliğini hafifletmiyor. Haberin kendisi bir kadının gözünde bile henüz çıplaklığın önüne geçemiyorsa çok soyunmak gerek. Giyinik olmak abes sayılmalı zihinlerde elbet yoksa kıçımız açıkta kalınca üşürüz, üşütürüz orası kesin.

Erkekler bu aktivist kadınlar hakkında onları dilleriyle aşağılamak, hareketlerini itibarsızlaştırmak için ama lütfen küçük memeliler soyunmasın diyor, alt metin çünkü ben küçük beyinliğim demek istiyorlar biz anlamıyormuş gibi davranıyoruz onlar da rahat oluyorlar.

Kibirli olmak kötüdür, tanrının yarattığını küçümsemek, tam bu noktada mevzusu çok konuşulan kadın erkek olayına ben bulaşmayacağım, bunlar konuşulacak mevzular değil, biz başka yerdeyiz olmalıyız duruşundaydım ki bir haber okudum gazetede.

20 sene önce Moda’da öğrenci evinde kalan gençler tam akşam yemeğine oturacakken kapıda gürültü duymuşlar sadece kapıda da değil çatıdan da gürültüler geliyormuş.

Kapıdakilerin polis olduğunu anlamışlar belli ki hayırlı bir iş için gelmiyorlar, ertesi gün bir mayıs ve çatıda da gürültüler var onlar da gençler SHP gibi kaydı kuydu olan bir partiye üye olanı var aralarında yani hayata katılımcılar farkındalar sokakta olup bitenin balkondan atlamak istiyorlar o panikle ve iki tanesi vurulup ölüyor. Bir tanesi kaçıyor korkudan sonra tanık olması gerekirken sanık oluyor 15 sene ceza ile yargılanıyor, evde buldukları tek suç unsuru 1 mayıs için hazırladıkları bildiri yani iki can almaya yetmez.

Hafızamızı zorlarsak öğrenci evleri vakalarını kendi ailemizin içinde, olmadı komşularımızda, olmadı gazetede geçmişte okuduklarımızdan gayet iyi hatırlarız benim anlamadığım birden neden o günlere dönmeye zorlandığımız.

Önce cinsel problemmiş gibi sonra bunu teröre endeksliyim neden bir aşağı çekiş yaşanıyor.

Bir hasta bir adamın kafasındaki gidiş gelişlerle toplu bir ruh bozukluğu mu yaşıyoruz yoksa.

Bir evin içersinde psikolojisi bozuk birinin beden dili söyledikleri diğerlerini etkiler zamanla çünkü aynı evin içersinde aynı hava solunur birbirine temas edilir bir şekilde.

Bu gökyüzünün altında ayrı çatıların altında yaşasak da aynı pencerelerden bakıyoruz bazen aynı korkular enjekte ediliyor damarlarımıza kelimeler aynı o yüzden bu sanrı hepimizi gelip buluyor olabilir.

En başa dönüp yeniden yaşamamak için farkına varıp bu sarmalı kırabiliriz.

Biz hasta değiliz.

Kadınız, erkeğiz, ama önce insanız.

Çocuklarımız var ve biz çocuklarımıza, evladım önce insansın sonra kendini ne hissediyorsan o, demişiz bile. Hal dilimiz de şahitlik ediyor hala.

Biz tekiz aynı görünsek de bizden bir tane var ve biz birbirimize benzemeyiz.

Zuhal Özden

 

Reklamlar

Sıkıosa Yorum Yap

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s