Birimiz HepimizHer Birimiz

imagesBir hanım tanımıştım, uzun yıllar boyunca bana ev işlerimde yardımcı olmuştu, aslında ailemizin bir parçasıydı, evimin düzeninde çok emeği vardır. Ailemden birçok kimseyi tanırdı ben de onun ailesini tanımıştım sohbetlerimiz sayesinde. Bazen hiç haber vermeden işe gelmezdi merak eder arardım Çanakkale’ye gittim mitinge çok yoruldum hastayım derdi. Biz eşimle söylenirdik yahu yaşlandı ne Çanakkale’si. Bazen ihtiyacı olan insanların giysilerini temin ettiği mağazalara giderdi orada ücret ödemeden giysi alanların denediklerini yeniden katlar raflara geri dizerdi. Böyle etkinliklere tek başına gitmezdi yaşadığı semtteki arkadaşlarıyla birlikte giderlerdi. Bir keresinde oradakilerle olan sohbetini anlamıştı, kızgındı aslında. Bu yardım sever insanlara bir aileden bahsetmişti. Karı koca ailesini çalışarak geçindiriyormuş, evin babası fırında çalışıyormuş anne merdiven silermiş ama artık tansiyon hastası olduğu için merdiven silemiyormuş evin annesi o yüzden fırında çalışan babanın kazancı lisede çalışan çocukları ihtiyacını karşılamaya yetmiyormuş. Çocuklar ergenlik çağında ihtiyaçlarının dışında arkadaşlarının ne giydiğini de çok önemser onlardan geri kalmak istemezler demiş onlara da yardım etseniz. Babası sigortalı mı diye sormuşlar, evet demiş ama fırından kalan ekmeklerle çocuklarını doyuruyor bazen ben de akşam yemeklerimi onlarla paylaşıyorum demiş, olsun demişler sigortası var biz yardım edemeyiz.

Benim arkadaşımın onlara belki güveni biraz sarsılmıştı o gün ama tek başına büyüttüğü çocuklarıyla bu hayatın içinde yine çalışarak sesini duyurmayı hayal ettiği partinin yamacında olmak ona bir şekilde hala güven veriyordu. Bu ülkede belki de dünyanın her yerinde insanlara önce hissettirilmek istenen yalnız oldukları, korkunun insanı iyice ele geçirmesi için önce ıssız bir alana ihtiyacı var. Arkadaşım hayata tutunmak belki de annelik içgüdüsüyle, hayatta kalmak için hizmet ona göre en iyi bildiği şey olduğundan kendinden ödün vermeden ayakta kalmanın yollarını arıyordu.

Bir çok yazımda anlattım sırası geldi yine bahsedeceğim ben de bir zamanlar yaklaşık üç sene, hafta da üç gün çeşitli kadın gruplarının dahil olduğu sohbetlere gitmiştim. Onlar da kadınlara hangi kitapları okumalarını tavsiye eder, hep birlikte kitap okur bazen hocanın  tavsiye ettiği bir aile için akşam evlerine gidince dua okur hatimler indirirlerdi. Kadınlar arasında ihtiyacı olan aileler için para toplanırdı bazen. Yaşadığımız semtteki yaşlı bir kadından bahsetmişti biri hocamıza bir toplantı esnasında, kumar oynayan içki içen bir oğlu var, annesine bakmıyor demişti. Bazen kadın karnını doyuracak yemek bulamıyor. Ona yardım etsek, tam hangi cümleleri kurdu hocamız hatırlamıyorum ama içki içen kumar oynayan bir adamın annesine yardım edemeyiz demişti Allah hidayeti nasip eylesin oğluna.

Ben sadece istediğimi almak için oradaydım, zihnimin bir köşesine kaydetmiştim bu olayı. Bir keresinde kadının biri de yahu hocam demişti biz Musevi komşumuzun yemeğini yersek ne olur. Olmaz aslında demişti hocamız, komşuluk, kul hakkı yüzünden bunu yüzüne belli etmeyin elbet ama sakının kendinizi. Kızmıştım bu cevaba, sonra Musevi arkadaşım okuldaki çocuklarının değişen huylarından bahsetmişti. Kendi dinlerinde eğitim alan çocukları artık dışarıdan et yemiyorlardı bunu gören kocası da artık dışarı da et yemiyordu mecburen kendi kasaplarından aldıkları etten evde hamburger yaptığını söylemişti arkadaşım o zaman her ikisine de hak vermiştim. Benim kuzenim de yurt dışında eğitim gördüğü sürece emin olmadığı hiçbir eti ağzına sürmemişti. Anladım ki sözün bize kimden geldiği önemliymiş.

Chuck Polahniuk kitaplarını okumayı dolayısıyla yer altı edebiyatını da çok severim. Onun kitaplarında okuduklarım savaşçı yanımı kamçılar. Bir süre şarj olmuş telefon gibi tam kapasiteli dolanırım ortalıkta, en son okuduğum kitabı uzun süredir elimin altında olan Gösteri Peygamberi. Alıp da bir türlü okuyamadığım ama elimi dokunduğumda beni heyecanlandıran kitaplar vardır bilirim ki zamanı geldiğinde ben de etkisi büyük olacaktır. Bu kitap da onlardan biri yıllar önce almışım adına yazarına hayran ama bir türlü okuyamamışım sonunda bitirdim. Kafam bazı bilgiler yerine oturdu, zaten yaşadığım günlerde ihtiyacım olan zamanda okumuşum her zaman ki gibi kitabımı. Evren bazen kapılarını açar amacı sizin eksik bir yanınızı tamamlamaktır. Dün sabah daha önceden tanıdığım bir hizmet annesini seyrettim televizyonda, tesadüf kanalları gezerken, sesi yüzü beni geçmişe götürdü.

Gösteri Peygamberi’nde kendi tarikatını anlatır kahraman, aslında der insan ticaretidir tarikatın yaptığı. Hayatın içine küçük işleri yapmak için insanlar yetiştirir. Bu insanlar dünyanın her yerinde birbirlerini görünce tanırlar, konuştukları sınırlıdır. Sarılmazlar birbirlerine, duaları bellidir. Hizmetlerini en mükemmel bir şekilde yaparlar küçük paralar karşılığında amaçları tanrının katında gidecekleri yerdir. Onların cennetinde buluşmaktır amaçları. Kahramanımıza ihanet eder tarikatı ondan habersiz intihar ederler topluca. O da uygun zamanı bekler, ailesinin, ait olduğu insanların yanına gitmek için. Bahçe düzenlemesini, gösterişli sofralar kurmayı, en zor lekeleri çıkarmayı bilir. Bir insana sarılmanın nasıl bir duygu olduğunu bilmez.

Bu sabah bir haber vardı gazetede, bir kadın mumyası bulunmuş İngiltere’de, mısırlı arkeologlar bulmuşlar. Sudanlı 1300 yaşında bir kadın. Kalçasının iç tarafında Mikail dövmesi varmış. Tarihte bir ilkmiş. Mikail adında bir sevgiliye ait olma ihtimalinden daha çok melek Mikail olma ihtimali yüksekmiş. Antik Sudan’ın Mikail koruyucu meleğiymiş, Tanrı’nın Şeytan’ın güçlerine karşı oluşturduğu ordunun da lideri aynı zamanda.

Biz insanlar yer yüzene kovulduğumuzdan beri farklı şekillerde aynı kötülükleri ve iyilikleri yapmak üzere ordular oluşturuyoruz.

Kadın da erkek de ya da kendini nasıl tanımlamak istiyorsa insan, yeryüzünün tozuna bulaştığımızdan beri hep aynı aslında.

Güzel günlerde görüşelim efendim.

Zuhal Özden

*Abziyarazi Haybabayt  Abhaz dilinde veda cümlesi “güzel günlerde görüşelim”

 

 

Reklamlar

Sıkıosa Yorum Yap

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s